รายงานฉบับนี้เกิดขึ้นจากการทำงานภาคสนาม การให้ความช่วยเหลือทางกฎหมาย การเก็บข้อมูล และการทำงานร่วมกับผู้เสียหายมาอย่างต่อเนื่องของ SHero ตลอดหลายปีที่ผ่านมา โดยมุ่งชี้ให้เห็นถึง “ช่องว่างระหว่างกฎหมายกับความเป็นจริง” ที่ผู้เสียหายยังคงเผชิญอยู่ในกระบวนการยุติธรรมไทย

ประเด็นสำคัญที่ SHero ร่วมผลักดันในรายงานครั้งนี้ ได้แก่

• ช่องโหว่ของกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับความรุนแรงด้วยเหตุแห่งเพศ ทั้งเรื่องนิยามความผิดฐานข่มขืนที่ยังไม่ยึดหลัก “ความยินยอม” (consent-based definition) อย่างแท้จริง ปัญหาการคุกคามทางเพศ ความรุนแรงทางเพศบนเทคโนโลยี (Technology-Facilitated Gender-Based Violence – TFGBV) และกฎหมายความรุนแรงในครอบครัวที่ยังเน้น “การไกล่เกลี่ย” มากกว่าความปลอดภัยของผู้เสียหาย

• อุปสรรคในการเข้าถึงความยุติธรรมของผู้เสียหายจากความรุนแรงด้วยเหตุแห่งเพศ และสถานะของผู้ลี้ภัยหรือแรงงานข้ามชาติที่ไม่มีเอกสาร ซึ่งทำให้ผู้เสียหายจำนวนมากไม่กล้าแจ้งความหรือเข้าถึงกระบวนการยุติธรรม

• การขาดกระบวนการที่มีความเข้าใจในการดำเนินคดีทางเพศ และขาดหลักการยึดผู้เสียหายเป็นศูนย์กลางในระบบยุติธรรม ในทางปฏิบัติ ยังคงมีกระบวนการที่ก่อให้เกิดบาดแผลทางใจหรือกระทำซ้ำต่อผู้เสียหายโดยกระบวนการยุติธรรมเอง ทั้งการซักถามซ้ำ การกล่าวโทษเหยื่อ

• ทรัพยากรบุคคลที่ไม่เพียงพอ เช่น พนักงานสอบสวนหญิง ล่าม หรือทนายความที่มีความเข้าใจเรื่อง GBV

• การขาดบริการช่วยเหลือที่เพียงพอ ทั้งที่พักพิง การเยียวยาระยะยาว การสนับสนุนด้านสุขภาพจิต และการเข้าถึงบริการสำหรับผู้เสียหายที่เป็นผู้พิการ

นอกจากนี้ เรายังได้เสนอข้อเสนอแนะต่อรัฐบาลไทยในการปฏิรูปกฎหมายและระบบยุติธรรมให้สอดคล้องกับหลักสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ และสร้างระบบที่เคารพศักดิ์ศรี ความปลอดภัย และเสียงของผู้เสียหายอย่างแท้จริง

SHero ขอขอบคุณผู้เสียหาย นักกฎหมาย นักสิทธิมนุษยชน ภาคประชาสังคม และทุกคนที่ร่วมแบ่งปันประสบการณ์ ความรู้ และข้อเสนอแนะในการจัดทำรายงานครั้งนี้ เพราะทุกเสียงคือส่วนสำคัญในการผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้าง และทำให้กระบวนการยุติธรรมเป็นพื้นที่ที่ปลอดภัยสำหรับทุกคน

#UPR #SHeroThailand #GenderJustice #GBV #AccessToJustice #HumanRights